Tota Ram Dhaundiyal
हरि ॐ ! हे भगवान् !
ब्वै-बाब नि चान्दा, गूंगी, बैरी, काणि, अपङ्ग सन्तान
तू किलै फिर राछट पैदा कनू' रैंदि भगवान् ?
ऐब, सैब स्सब त्यारै दियाँ, जीव हो चै पदार्थ विज्ञान
चराचर तै' कठपुतली सी, रिमोट से नचाणू' तू भगवान् ?
ऐसान तेरो क्याच् हमफरि, स्वतंत्र त् त्यारा छ्वड्याँ नि हम ?
चाब्यूँ छुम्मा अपणै गाळुन्द, सुदि- सुदि डमणू' क्वड्यां हम !
बल, बुद्धि, विद्या देदीन्दो ता, भीख नि मंगदो त्वे से भी !
गाळा लगीं ग$ळ सन्तान, प्राणदाता ! तिन अंठ नि धारी एक भी !
जब मर्जी तब लीजै अपणी, नखि, भलि सम्पत्ति तेरी चा !
सजसमाळ बि करणै सदनी, तेरी ही जिमेदारी चा !
भय, भरोसो, भरम भी त्व्यैसे, रोष भी, रुसाणु भी !
थमत्यो, बुथ्यो ! प्राणदाता ! रोज को उस्याणु भी !
आँखर मिसैं:- रविवार, 17 अप्रैल 2010
मिसाक-मङ्गळेर:- तोताराम ढौंडियाल 'जिज्ञासु'